Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki ad 6

Obserwacje te są zgodne z hipotezą, że heterogenność genetyczna w locus PAI-1 może odpowiadać za część zmienności w poziomach PAI-1 w osoczu, która jest odnotowywana w populacji ogólnej. Biorąc pod uwagę znaczące dowody na to, że PAI-1 odgrywa kluczową rolę w kilku procesach biologicznych innych niż fibrynoliza, 1, 8 9 10 zaskakujące jest to, że proband nie wykazywał innych nieprawidłowości fizycznych lub rozwojowych. Badania stanów niedoboru u ludzi często dostarczały podstawowych wskazówek dotyczących funkcji białek in vivo. Ostatnio metody rekombinacji homologicznej w embrionalnych komórkach macierzystych ułatwiły ukierunkowane rozbicie określonych genów u myszy, rozszerzając in vivo obserwacje funkcji genu na dużą liczbę sklonowanych loci genetycznych – często z zaskakującymi wynikami.28 Podobnie, obecny raport defekt molekularny powodujący całkowitą utratę ekspresji ludzkiego PAI-1 zapewnia wyjątkową możliwość oceny jego funkcji in vivo. Związek między homozygotycznością dla tej mutacji a skazą krwotoczną pokazuje, że PAI-1 działa in vivo, regulując hemostazę i identyfikuje niedobór PAI-1 jako autosomalne recesywne zaburzenie, które powinno być włączone do diagnostyki różnicowej nieprawidłowego krwawienia. Read more „Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki ad 6”

Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki ad 5

Jako kontrole analizowano podobnie otrzymane lizaty E. coli transformowane wektorem pET3A. Rozmiar rekombinowanego PAI-1 typu dzikiego wynosi około 43 kD; obserwowana wielkość rekombinowanego zmutowanego PAI-1 jest zgodna z wielkością (29 kd) przewidywaną na podstawie lokalizacji wstawki dinukleotydowej w sekwencji kodującej PAI-1.
Aby scharakteryzować dalej zmutowane białko PAI-1, dinukleotyd TA wstawiono do dojrzałego cDNA PA1-1 do nukleotydu 700 przez ukierunkowaną mutagenezę, a powstały rekombinowany PAI-1 eksprymowano w E. coli (Fig. Read more „Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki ad 5”

Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki czesc 4

Przewidywany produkt białkowy nie zawiera 169-końcowych aminokwasów PAI-1 typu dzikiego, w tym reaktywnego centrum (Arg346-Met347) .2 Aby zbadać tę mutację u innych członków rodziny, przeprowadzono hybrydyzację swoistą dla oligonukleotydu allelu. (Ryc. 1). Rodzice byli heterozygotyczni pod względem zmutowanej sekwencji, podczas gdy proband był homozygotyczny pod względem nienormalnego allelu. Czworo rodzeństwa było nosicielami mutacji, a dwie były homozygotyczne pod względem normalnej sekwencji. Read more „Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki czesc 4”

Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki

Proces aktywacji plazminogenu jest uważany za kluczowy składnik różnych systemów biologicznych u ludzi. Ta reakcja, która jest katalizowana in vivo przez typu tkankowego i aktywatory plazminogenu typu urokinazy, powoduje przekształcenie plazminogenu w plazminę. Plazmin odgrywa istotną rolę w utrzymaniu drożności naczyń poprzez przekształcenie fibryny w rozpuszczalne produkty degradacji fibryny. Ponadto aktywatory plazminogenu są zaangażowane w regulację embriogenezy, angiogenezy, owulacji, stanu zapalnego i przerzutów nowotworowych 1, co sugeruje, że układ aktywacji plazminogenu jest ważnym mediatorem przebudowy tkanek i migracji komórek. Aktywność aktywatorów plazminogenu jest precyzyjnie regulowana za pomocą kilku mechanizmów.1 Krytyczne wśród nich są interakcje typu plazminogenu typu tkankowego i typu urokinazy ze specyficznymi inhibitorami zwanymi inhibitorami aktywatora plazminogenu (PAI). Read more „Całkowity niedobór inhibitora plazminogenu typu aktywatora 1 z powodu mutacji z przesunięciem ramki”