Objawy kliniczne i predyktory postępów choroby u osób zażywających narkotyki z zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności cd

Wszystkie modele regresji skonstruowano w taki sposób, aby uwzględnić szereg obserwacji na osobę, a zatem były w stanie uwzględnić współzmienne zmieniające się w czasie. Modelowanie przeprowadzono przez dodanie skategoryzowanych współzmiennych do modelu pojedynczego na raz i zbadanie statystycznej współczynnika wiarygodności (tj. Dwukrotność zmiany logarytmu modelu), ogólnego prawdopodobieństwa modelu i wpływu dodania współzmiennych na współczynniki i statystyki Walda dla zmiennych już uwzględnionych w modelu. Kryteriami włączenia były statystyki współczynnika prawdopodobieństwa .3,5 lub 5 procent zmiany w jednej lub więcej innych zmiennych. Zydowudynę zastosowano jako zmienną kontrolną we wszystkich modelach, które zawierały kliniczne kryteria lub warunki. Wyniki
Charakterystyka populacji
W badaniu uczestniczyło 731 pacjentów. Spośród nich 532 (73 procent) zapisano w 1985 lub 1986 roku, a 199 (27 procent) zapisano od 1987 do 1989. Mediana okresu obserwacji w programie metadonowym dla całej grupy wynosiła 3,0 lat (zakres, 2 tygodnie do 5,5 roku). Uczestnicy badania nie różnili się od osób nie uczestniczących w programie metadonowym pod względem zmiennych demograficznych lub długości leczenia metadonem.32 33 34
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i postęp w zakresie AIDS u 318 osób przyjmujących HIV-seropozytywnych użytkowników leków iniekcyjnych. Spośród 731 pacjentów 306 (42 procent) było HIV-seropozytywnych przy wejściu; 14 z 425 pozostałych pacjentów (3 procent) następnie serokonwersowało. Dwóch pacjentów z AIDS w momencie włączenia do badania zostało wykluczonych z badania, pozostawiając 318 pacjentów seropozytywnych. Na wstępnej ocenie 27 z nich (8 procent) udokumentowało kandydozę w jamie ustnej. Pod koniec okresu badania 200 z 318 pacjentów (63 procent) albo pozostawało w programie metadonowym w sposób ciągły, albo opuściło program i wiadomo było, że później otrzymało diagnozę AIDS lub zmarło; 118 pacjentów (37 procent) opuściło program leczenia metadonowego bez późniejszych rozpoznań AIDS lub zgonów zidentyfikowanych podczas badania. Tabela pokazuje wybrane cechy demograficzne próbki.
Występowanie AIDS
Pięćdziesięciu pięciu spośród 318 pacjentów seropozytywnych z HIV (17 procent) miało w trakcie badania AIDS (5,8 przypadków na 100 osobolat). Częstość występowania AIDS wzrosła wraz z wiekiem przy wejściu do badania; stawki te nie różniły się w zależności od płci, rasy czy grupy etnicznej (tabela 1). Pacjenci, którzy zgłosili się do codziennego wstrzykiwania leku podczas co najmniej jednego sześciomiesięcznego okresu obserwacji, nie mieli wskaźników zapadalności na AIDS, które znacznie różniły się od tych u pacjentów, którzy rzadziej stosowali leki lub wcale. Najczęstszą chorobą charakteryzującą się AIDS było zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii, obserwowane u 23 z 55 pacjentów (42 procent); inne choroby określające AIDS przedstawiono w Tabeli 1.
Wskaźniki umieralności
Tabela 2. Tabela 2. Ogólna śmiertelność wśród nosicieli HIV-seropozytywnych i HIV-seronegatywnych użytkowników leków iniekcyjnych. Tabela 3. Tabela 3. Śmiertelność specyficzna dla przyczyny u osób zakażonych HIV i seropozytywnych oraz u pacjentów zakażonych HIV. Zasadnicza śmiertelność u pacjentów z HIV-seropozytywnym wynosiła 6,0 zgonów na 100 osobolat w porównaniu do 1,6 zgonów na 100 osobolat u seronegatywnych pacjentów HIV (P <0,001, przez dokładny test dla osobo-czasowego) ( Tabele 2 i 3) [przypisy: leczenie po amputacji palca, półpasiec objawy zdjęcia, tarczyca u mężczyzn objawy ]